Hûd aleyhisselâm “Âd” Kavmi'ne gönderilen peygamberdir. Kur'an-ı Kerim'in Ahkâf süresi'nin 21. ayetinden anlaşıldığına göre

Âd Kavmi Ahkâf denilen yerde yaşarlardı. Burası, Yemen ile Umman arasında, Hadramevt'e yakın bir yerdir. Âd Kavmi İrem adında meşhur bir şehir inşa etmişlerdi.
Âd Kavmi putlara tapardı.

 Onlara peygamber olarak gönderilen Hûd aleyhisselâm, kavmini yalnızca Allah'a ibadet etmeye ve putperest-liği terketmeye davet etti. Fakat kavminin ileri gelenleri putperestlikte direttiler ve atalarının taptıkları ilahlara tapmaya devam edeceklerini söylediler.

Hûd aleyhisselâm onlara acı bir azabın geleceğini hatırlatınca, “Bizden daha kuvvetli kim var?” diyerek büyüklük tasladılar ve azaptan korkmadıklarını ifade ettiler.

Sonunda Allah Teâlâ  onların üzerine ardı arkası kesilmeyen ka-vurucu bir rüzgar ve çok şiddetli bir kasırga gönderdi. Hazreti Hûd ve  ona inananlar kurtuldu. Kafirler ise rüzgar ile  helak oldular

Kur'an-ı Kerim'in ifadesine göre ilk insan ve ilk peygamber olan Hazreti Adem, topraktan yaratılmıştır. Allah, meleklerden, Adem'e secde etmelerini (saygı göstermelerini) istemiştir. Cinlerden olan  Şeytan’dan başka hepsi secde etmiştir. Şeytan, kendisinin Adem'den üstün olduğunu, kendisinin ateşten, Adem'in ise topraktan yaratıldı-ğını ileri sürerek bü¬yüklük taslamış ve secde etmemiştir, işte bu yüz-den şeytan, Allah katından kovulmuş ve lanetlenmiştir. O günden sonra şeytan, Adem ve neslini doğruluktan ayırmak için çalışmaya başlamıştır.
Daha sonra  Hazreti Havva, Adem aleyhisselâm’a eş olarak yaratıl¬mıştır. Allah, Havva'yı Adem'e eş olarak yarattıktan sonra, ona, şöyle buyurmuştur:
"Ey Adem! Sen ve eşin, beraberce cennete yerleşin; orada kolaylık¬la, istediğiniz zaman, her yerde cennet nimetlerinden yiyin; sadece şu ağaca yaklaşmayın. Eğer bu ağaçtan yerseniz, her ikiniz de kendinize kötülük eden zalimlerden olursunuz." (Bakara sûresi, 36. ayet)                                                                          
Hazreti Adem'e secde etmeyerek Allah'ın emrine isyan ettiği için kovulan ve lanetlenen şeytan, Hazreti Adem'e ve eşine ilk kötülüğü orada yapmıştır. Onları kandırarak, yasak meyveden yemelerini sağ-lamıştır. Bunun üzerine Hazreti Adem ve eşi, Allah tarafından cennet-ten çıkarılmış ve Allah, onlara;
"...Bir kısmınız diğerine düşman olarak (dünyaya) ininiz, si-zin için yeryüzünde barınak ve belli bir zamana kadar yaşamak vardır." (Bakara sûresi, 35. ayet)                                                                          
diyerek onları cennetten çıkarıp, dünyaya indirmiştir. Yaptığının hata olduğunu anlayan Adem aleyhisselâm Rabbinden aldığı ilhamla, derhal tevbe etmiş ve tevbesi kabul edilmiştir. Çünkü Allah, tevbeleri kabul eden ve merhameti bol olandır. Tevbeleri kabul edilince Hazreti Adem, peygamber olarak görevlendirildi. Bu durum, Kur'an-ı Kerim'-de şöyle ifade edilmektedir:
“Sonra Rabb'i onu peygamber seçti, tevbesini kabul etti ve doğru yolu gösterdi.” (Taha sûresi, 122. ayet)                                                             
Hazreti Adem ile Hazreti Havva'dan doğan çocuklar, yer yüzünde çoğalmışlar ve topluluklar oluşturmuşlardır. Hazreti Adem, ilk pey-gamber olarak, çocuklarına ve torunlarına Allah'tan aldığı bilgileri öğretmiştir. Hazreti Adem'in ölümünden sonra, oğlu Şit, ardından da İdris, peygamber olarak görev yapmıştır. Hazreti Adem'in özellikleri şöyle özetlenebilir:
O, ilk insan ve ilk peygamberdir. İlk hatayı işleyen ve ilk tevbe edendir. Cennet ve dünya hayatını yaşamıştır. İnsanların ilk atasıdır.
İlk evlat acısını o çekmiştir. Toprağı işleyen ilk insandır...

Yaratılanların en şereflisi olan insanın Allah katındaki değerini ölçmek için Adem aleyhissamın hayatı çok şey ifade eder. Meleklere secde emrinin verilmesi ve her şeyin isimlerinin öğretilmesi bunun en açık misalidir.
İnsanın fıtratı temizdir. Fakat bu temizlik şeytanın ve onun insan-daki ajanı olan nefsin vesveseleriyle, iradenin sapması neticesi bozu-labilmektedir. Adem peygamberin yasak meyveyi yemesi ve tevbe edip affedilmesi Allah’ın kullarına bir rahmetidir. Kıyamete kadar ge-lecek tüm insanlara tevbeyi öğreten Rabbimiz örnek olarak da pey-gamberini seçmiştir.
İnsanlar, daima nefsani duygularına mağlup olduğu ve imanın fe-yiz pırıltıları kaybolduğu nisbette günah işler. Günahlar tatlı bir musiki gibi nefse hoş gelir ve adeta ağırlıkları hissedilmeden işlenebilir.  E-ğer İşlenen günahdan sonra kalp uyanır da yaptığına pişman olursa ve iki damla da samimiyetle gözyaşı döküp bir daha da yapmamaya kesin karar verirse tevbesi Allah tarafından kabul edilir. İslamda işle-nen günahdan dolayı  şimdiki hristiyanların papazlara gidip günah çıkarttıkları gibi günah çıkartmak yoktur. Günah işleyen insan  hiçbir kimse devreye girmeksizin Rabbine el açar ve tevbe ederse Pey-gamberimizin ifadesiyle :” Günahından tevbe eden o günahı hiç işle-meyen kimse gibi olur.”
Tevbe bir manevi temizliktir. Bedeni ve ruhu temizlemedikçe sa-mimi mü’min olunamaz. İnsanın günahsız olması düşünülemez. Ö-nemli olan hatasını anlayıp tevbe etmesini bilmektir. “Allah çok çok tevbe edenleri ve çok çok temizlenenleri sever.” (Bakara Sûresi, 222. Ayet)